DETENTION

jail

De straf zoals wij die nu kennen vindt zijn oorsprong in de tijd van de Verlichting en de Franse Revolutie.

Voor die tijd werd er veel gebruikgemaakt van lijfstraffen. De gevangenisstraf bestond ook wel maar had niet de positie die hij nu heeft. De gevangenis werd toen vaak gebruikt om misdadigers op te sluiten in afwachting van de veroordeling, om mensen die boetes of schulden hadden te gijzelen tot ze betaalden of hun boete verzeten hadden en als opvoedings- en hervormingsinstituut om ketters op andere gedachten te brengen. Als mensen al werden opgesloten, zaten ze in kerkers – een vaak ondergrondse ruimte. Altijd zaten meerdere mensen in één cel of beter: in één ruimte. Ze zaten vastgeketend en kregen alleen water en brood te eten. Voor ander voedsel was de gevangene afhankelijk van familie of vrienden, zij konden eten brengen of kopen bij de cipier.

In de tijd van de Verlichting kwam men in opstand tegen de gruwelijke straffen die vaak oneerlijk werden opgelegd. Men begon te denken aan een meer humane straf. Aangezien zij de vrijheid als grootste goed beschouwden, vonden zij dat het beperken of afnemen van de vrijheid als beste straf kon worden gebruikt. In de tweede helft van de 19e eeuw ging men twijfelen aan het nut van gezamenlijke opsluiting. Vaak kwamen de gedetineerden slechter uit de gevangenis dan men er in was gekomen.

Rond 1850 deed de eenzame opsluiting zijn intrede, de bedoeling was dat de gevangene in eenzame opsluiting zou nadenken over zijn daden en tot inkeer zou komen. Dat gebeurde echter zelden. In 1823 startte het ‘Het Nederlands Genootschap ter zedelijke verbetering van gevangenen’ zijn activiteiten. Dit genootschap was er op gericht gevangenen iets te leren, waardoor ze nadat ze hun straf hadden uitgezeten beter in staat zouden zijn zich in de maatschappij te handhaven zonder terug te vallen in de criminaliteit. Het genootschap legde de nadruk op onderwijs. Dit genootschap zou in de 20e eeuw resulteren in de reclassering.

Of iemand zich goed gedragen heeft ligt ter beoordeling aan het openbaar ministerie, dat zich daarbij baseert op politierapporten en rapportages uit de gevangenis.

In dit ontwerp is gedacht aan verschillende paviljoens / woongroepen bij een hoofdgebouw.

Elke woongroep onderscheidt zich door middel van:

  • verschil in kooigrootte (verschil in vrijheidsbeperking)
  • verschil in groenvoorzienning van de luchtplaats

Als een gedetineerde goed gedrag toont, kan dit worden beloond. Beloning in de vorm van meer bewegingsruimte.