Memorial Utøya

Op vrijdag 22 juli 2011 vond een dubbele aanslag in Noorwegen plaats, bestaande uit een bomaanslag in de regeringswijk van de hoofdstad Oslo en een schietpartij op een zomerkamp van de jeugdafdeling van de sociaaldemocratische Noorse Arbeiderspartij op het eiland Utøya.

De dader betoogt dat Europa’s politieke systeem inclusief de Europese Unie gefaald heeft. Ook weidt hij uit over de ‘schadelijke invloed’ van de islam en het marxisme op Europa en presenteert een hervormingsplan waarin gewelddadige acties en aanslagen worden genoemd. De islam en sociaaldemocratie worden een bedreiging voor het humanisme, christendom en jodendom in Europa genoemd.

Alle omgekomen jonge mensen op Utøya waren in de bloei van hun leven. Jonge mensen die sociaal en maatschappelijk betrokken waren, jonge mensen die midden in de maatschappij stonden en idealen hadden. Een stadium van bloei, veerkracht, idealen en vooral het samen streven naar een betere samenleving.

De herinnering aan hen zal nooit verder gaan dan dit stadium van hun leven.

Met name deze positieve en verwachtingsvolle houding, het geloof, de idealen in/voor een betere wereld, met en voor elkaar, zouden wij zichtbaar willen maken in een plek van samen-zijn. Een monument van ontmoeting en herinnering in de ruimste zin van het woord; tussen de nabestaanden, vrienden, familie, partijgenoten, redders, vrijwilligers en het socialistische gedachtengoed van de overledenen. Een ontmoetingsplek van vooruit kijken, van passie en ruimte om idealen met elkaar te delen.

Een plek om samen te zijn te midden van de samenleving. Een paradijselijke tuin te midden van de samenleving met monumentale bloemvormen van duurzaam hout. Een symbool van vrijheid, leven, vrede en bloei.

Samen werken aan een betere wereld en duurzamere samenleving is voor ons beide een van de uitgangspunten van ons kunstenaarschap. Graag zouden wij dan ook de nabestaanden en/of vrienden, partijgenoten een rol willen geven in het ontwerpproces.

Mai Movrin en Edo Bakovic

 

 

 

Author: admin